گفتم که یک دو عید بپایم به خدمتت

سنگ سیاه ما شده هندوی اصفرش

اینجا چه مانده ای تو که آنجاست عید بخت

زین پای بازگردد و ببین صدر انورش

چون پخته تر شوم بشوم باز کشورش

گفتا مپای و رو حج و عید دگر برآر

تا هر که هست بانگ برآید ز حنجرش