زین پای بازگردد و ببین صدر انورش

گفت آستان شاه شما عید جان ماست

سنگ سیاه ما شده هندوی اصفرش

اینجا چه مانده ای تو که آنجاست عید بخت

گفتم که یک دو عید بپایم به خدمتت

چون پخته تر شوم بشوم باز کشورش

گفتا مپای و رو حج و عید دگر برآر