سنگ سیاه ما شده هندوی اصفرش

کعبه ز جای خویش بجنبید روز عید

بر من فشاند شقه دیبای اخضرش

گفت آستان شاه شما عید جان ماست

اینجا چه مانده ای تو که آنجاست عید بخت

زین پای بازگردد و ببین صدر انورش

گفتم که یک دو عید بپایم به خدمتت