اینجا چه مانده ای تو که آنجاست عید بخت

بر من فشاند شقه دیبای اخضرش

گفت آستان شاه شما عید جان ماست

سنگ سیاه ما شده هندوی اصفرش

زین پای بازگردد و ببین صدر انورش

گفتم که یک دو عید بپایم به خدمتت

چون پخته تر شوم بشوم باز کشورش