بختی غم به دیده سوزن درآورم

غم بختی ای است توسن و من یار کاروان

از خان بی پشت بختی توسن درآورم

دل تنگ تر ز دیده سوزن شده است و من

غم تخم خرمی است که در یک دل افکنم

دردی است جنس می که ز یک دن درآورم

عنقای مغربم به غریبی که بهر الف