دردی است جنس می که ز یک دن درآورم

دل تنگ تر ز دیده سوزن شده است و من

بختی غم به دیده سوزن درآورم

غم تخم خرمی است که در یک دل افکنم

عنقای مغربم به غریبی که بهر الف

غم را چو زال زر به نشیمن درآورم

در گلشن زمانه نیابم نسیم لطف