تا کی این پستان زهر آلود داری در دهان

ای درین گهواره وحشت چو طفلان پای بست

غم تو را گهواره جنبان و حوادث دایگان

شیر مردی خیز و خوی شیر خوردن کن رها

گر حوادث پشت امیدت شکست اندیشه نیست

مومیائی هست مدح صاحب صاحب قران

حجه الاسلام نجم الدین که گردون بر درش