گر حوادث پشت امیدت شکست اندیشه نیست

غم تو را گهواره جنبان و حوادث دایگان

شیر مردی خیز و خوی شیر خوردن کن رها

تا کی این پستان زهر آلود داری در دهان

مومیائی هست مدح صاحب صاحب قران

حجه الاسلام نجم الدین که گردون بر درش

چون زمین بوسد نگارد عبده بر آستان