گر نان طلب کنند در من زنند از آنک

کرد است بی نیاز ز پر عقابشان

دلشان ز میوه دار حدیثم خورد غذا

انجیر خور غریب نباشد غرابشان

بی دانه من آب زده است آسیابشان

روباه وار بر پی شیران نهند پی

تا آید از کفلگه گوران کبابشان