بر سر خوان تهی کس نکند آفرین

غارت دل می کنی شرط وفا نیست این

کار من از سایه شد سایه برافکن ببین

وصل ندیده به خواب فرض کنی خوش دلی

در غمت ای زود سیر تشنه دیرینه ام

تشنه بجز من که دید آب خورش آتشین

جان چو سزای تو نیست باد به دست جهان