در غمت ای زود سیر تشنه دیرینه ام

کار من از سایه شد سایه برافکن ببین

وصل ندیده به خواب فرض کنی خوش دلی

بر سر خوان تهی کس نکند آفرین

تشنه بجز من که دید آب خورش آتشین

جان چو سزای تو نیست باد به دست جهان

مهر چو مقبول نیست خاک به فرق نگین