جان چو سزای تو نیست باد به دست جهان

بر سر خوان تهی کس نکند آفرین

در غمت ای زود سیر تشنه دیرینه ام

تشنه بجز من که دید آب خورش آتشین

مهر چو مقبول نیست خاک به فرق نگین

گلبن وصل تو را خار جفا در ره است

مهره چه بینی به کف مار نگر در کمین