بهر بخور مجلس روحانیان عشق

چون دم برآوریم به دامان صبح گاه

سحرا که بر قواره سیمین مه کنیم

چون برکشیم سر ز گریبان صبح گاه

سازیم سینه مجمر سوزان صبح گاه

گر چشم ما گلاب فشان شد عجب مدار

دل های ماست آینه گردان صبح گاه