هست آتش دوزخ علف، طوفان بر اعدا ریخته

تیر تو تنین دم شده، زو درع زال از هم شده

بل کوه قاف اخرم شده، منقار عنقا ریخته

میغ در افشانت به کف، تیغ درخشانت ز تف

این چرخ نازیبا لقب، از دست بوست کرده لب

شیرین تر از اشک سرب، از چشم بینا ریخته

تیغ تو عذرای یمن، در حله چینیش تن