رقص کنان نگر خره لعل غبب چو روی تو

با همه درد دل مرا درد سری است بر سری

برق تویی و بید من، سوخته توام کنون

سوخته بید خواه اگر رواق عید پروری

طوق کشان سرودمش چون خطت از معنبری

بر غبب و دم خزه خیز و رکاب باده ده

چون دمش از مطوقی چون غببش ز احمری