طوق کشان سرودمش چون خطت از معنبری

برق تویی و بید من، سوخته توام کنون

سوخته بید خواه اگر رواق عید پروری

رقص کنان نگر خره لعل غبب چو روی تو

بر غبب و دم خزه خیز و رکاب باده ده

چون دمش از مطوقی چون غببش ز احمری

منتظری که از فلک خوانچه زر برآیدت