از لبت چون بوسه خواهم کز پی آن لب مرا

دور از آن رخ زین رخ چون زعفران است از غمت

محنت اندر سینه من ره ندانستی کنون

شاهراه سینه من ناردان است از غمت

آنچه اندر کیسه باید بر رخان است از غمت

آنکه از عشقت زر افشاند ندانم کیست آن

این که خاقانی است دانم جان فشان است از غمت