آنچه اندر کیسه باید بر رخان است از غمت

محنت اندر سینه من ره ندانستی کنون

شاهراه سینه من ناردان است از غمت

از لبت چون بوسه خواهم کز پی آن لب مرا

آنکه از عشقت زر افشاند ندانم کیست آن

این که خاقانی است دانم جان فشان است از غمت

هم نبخشودی دلت گر باخبر بودی از آنک