آنکه از عشقت زر افشاند ندانم کیست آن

شاهراه سینه من ناردان است از غمت

از لبت چون بوسه خواهم کز پی آن لب مرا

آنچه اندر کیسه باید بر رخان است از غمت

این که خاقانی است دانم جان فشان است از غمت

هم نبخشودی دلت گر باخبر بودی از آنک

حال من در دست مجلس داستان است از غمت