آنگه گر برهان زردشتی نمایم بس بود

این که خاقانی است دانم جان فشان است از غمت

هم نبخشودی دلت گر باخبر بودی از آنک

حال من در دست مجلس داستان است از غمت

مدح این استاد من، دین من و استاد من

کلک او قصر مکارم می طرازد هر زمان

نام او چتر معالی می فرازد هر زمان