از بود من مباد اثر کز تو بازماند

بر بخت من که کورتر از میم کاتب است

بگریست چشم های هنر کز تو بازماند

گر بر تو رنج خاطر من ناخجسته بود

ور در عذاب جسم تو دل زد تظلمی

بس بادش این عذاب دگر کز تو بازماند

از تف آه بر لب خاقانی آبله است