گر بر تو رنج خاطر من ناخجسته بود

راوق کناد خون جگر کز تو بازماند

بر بخت من که کورتر از میم کاتب است

بگریست چشم های هنر کز تو بازماند

از بود من مباد اثر کز تو بازماند

ور در عذاب جسم تو دل زد تظلمی

بس بادش این عذاب دگر کز تو بازماند