یاقوت زرد نیکو ماند به کهربا

هم مدح، نادر آید و هم دوستی، تمام

مادح چو بی طمع بود و دوست بی ریا

نظم مرا چو نظم دگر کس مدان از آنک

هرچند کز برای جزا بایدم مدیح

والله که بر مدیح نخواهم ز تو جزا

آزاده را که جوید نام نکو به شعر