روان شوند به تک بچگان دیده من

که جان پیران بر فرقت شباب کنند

همی گذارم هر شب چنان کسی کو را

ز بهر روز به شب وعده عقاب کنند

که زیر زانوی من خاک را خلاب کنند

طناب، تافته باشد بدان امید که باز

ز صبح خیمه شب را مگر طناب کنند