نه مرغ و موش گشته ست این خام قلتبان

البته هیچکس بنیندیشد این سخن

کاین شاعر مخنث خود کیست در جهان

چون برپرد ز روزن و چون بگذرد ز سمج؟

با این دل شکسته و با دیده ضعیف

سمجی چنین نهفته و بندی چنین گران،

از من همی هراسند آنان که سال ها