خواهم همی که دانم با تو، به هیچ وقت

جز چهره ای به زردی مانند زعفران

نی نی نه راست گفتم کز ابر جود تو

در سبز مرغزارم و در تازه بوستان

گویی همی دریغ که باطل شود فلان؟

آری به دل که همچو دگر بندگان نیک

مسعود سعد خدمت من کرد سالیان؟