چون پشت بینم از همه مرغان برین حصار

چون یک سخن نیوش نباشد سخن سرای

کاری ترست بر دل و جانم بلا و غم

از رمح آب داده و از تیغ سر گرای

ممکن بود که سایه کند بر سرم همای؟

گردون چه خواهد از من بیچاره ضعیف

گیتی چه خواهد از من درمانده گدای