جانم گسست چون که نپیوندی

تو حاتم زمانه و من چونین

درمانده نیاز؟ تو نپسندی

کارم ببست چون که بنگشایی

گویم به تن همی که غنی گردی

بپذیر پند اگر ز در پندی

زانچ از دو دیده بر رخ بفشاندی