گه دست عشق جامه صبرم کند قبا

در آب دیده غرق و بر آتش جگر کباب

در تاب و بند زلف دلاویز جان کشت

جان در هزار بند و دل اندر هزار تاب

گه آب چشم خانه رازم کند خراب

چون چشمت از جفا مژه بر هم نمی زند

چشمم به خون دل مژه تا کی کند خضاب