از فضل تو آمد نه ز فضل و هنر آمد

انعام تو بر اهل هنر گرچه به حدیست

کز شکر تو کام همه شان پر شکر آمد

نظمی که در احوال من آمد همه وقتی

جانم که درو نقش هوای تو گرفتست

پاینده تر از نقش حجر بر حجر آمد

اقبال ز توقیع تو نقشی بنمودش