مهیمنا چو به توحید تو گشادم لب

دل روافض خواهم کفیده چون جوزق

ز زخم خنجر صمصام فعل آینه گون

ز تیر ناوک زهر آب داده خسته حدق

شداز هدایت فضل تو گفته ام مغلق

سواد نظم مرا گر بود ز آب گذر

کنند فخر رشیدی و صابر و عمعق