گوش کاره شود از قصه او لاتسمع

گاه با نکبت عزلی ز سماک اعزل

رویش از غصه ایام بر دشمن و دوست

داشتی چون گل دورو اثر خوف و خجل

هوش واله شود از غصه او لاتسال

بخت بیدار تو بود آنکه برانگیخت چنین

دولت خفته او را ز چنان خواب کسل