دولت خفته او را ز چنان خواب کسل

گوش کاره شود از قصه او لاتسمع

هوش واله شود از غصه او لاتسال

بخت بیدار تو بود آنکه برانگیخت چنین

لله الحمد که تا حشر نمی باید بست

در قطار تعبش نیز نه ناقه نه جمل

شد ز فر تو همه مغز چو تجویف دماغ