لله الحمد که تا حشر نمی باید بست

هوش واله شود از غصه او لاتسال

بخت بیدار تو بود آنکه برانگیخت چنین

دولت خفته او را ز چنان خواب کسل

در قطار تعبش نیز نه ناقه نه جمل

شد ز فر تو همه مغز چو تجویف دماغ

گرچه دی بود همه پوست چو ترکیب بصل