گر شود عرق زمین ممتلی از هیبت تو

بشکند بار عطای تو فلک را شاهین

بر امید مدد رزق به سوی در تو

هم به اول حرکت سجده کند جان جنین

سر برآرد ز مسامش چو عرق یوم الدین

در دیاری که بود حشمت تو مالک عنف

خاک را هست به خون ملک الموت عجین