کای سر فتح سخره کشف و بیان تو

جوزا به پیش طالع سعدت کمر ببست

چون دست بخت بست کمر بر میان تو

الا زبان رمح ترا آسمان نگفت

بر آتش اثیر نهادند اختران

رمح سماک از چه، ز سرم سنان تو

گر با زمانه تیغ تو گوید که آب فتح