بلی بسوزد چشم قضا ز روی رضا

عجب مدار که از خون بود نمای گیاه

ترا که دل به قضای خدای داد رضا

خدای عز و جل داشت زان قضات نگاه

از آن به عین رضا می کند سوی تو نگاه

تویی که پشت و پناهی به خلق خلقی را

خدای لاجرمت یار بود و پشت و پناه