باز از آن ساده دلیهای حکیمان آورد

که ز ما منع نیاید ز شما استکراه

چون به جیحون برسیدیم ز من هوش برفت

گفت لا حول و لا قوه الا بالله

چه کنم تا نکند مصلحت خویش تباه

رفت و بربست ازاری و به جیحون درجست

دست اندازان بگذشت به یک دم به شناه