درنشین خیز و مکن وقت گذشتن بی گاه

رفت و بربست ازاری و به جیحون درجست

دست اندازان بگذشت به یک دم به شناه

باز بازآمد و گفتا که بدیدی سهلست

کشتی آورد و نشستیم درو هر دو به هم

چون دو یار او همه یاری ده و من یاری خواه

او چو شیری به یکی گوشه کشتی بنشست