چون دگر ابنای جنس خویش اکنون سروری

تا مرا از لجه دریای حرمان دوست وار

فی المثل بر تخته ای بردی کشان یا معبری

هستمی از بس که سر بر آستانت سودمی

لیکن از بس قصد این ناقص عنایت روزگار

مانده ام در قعر دریای عنا چون لنگری

روزگار این جنس با من بس که دارد قصدها