لیکن از بس قصد این ناقص عنایت روزگار

فی المثل بر تخته ای بردی کشان یا معبری

هستمی از بس که سر بر آستانت سودمی

چون دگر ابنای جنس خویش اکنون سروری

مانده ام در قعر دریای عنا چون لنگری

روزگار این جنس با من بس که دارد قصدها

آن چنان بی رحمتی نامهربانی کافری