روزگار این جنس با من بس که دارد قصدها

چون دگر ابنای جنس خویش اکنون سروری

لیکن از بس قصد این ناقص عنایت روزگار

مانده ام در قعر دریای عنا چون لنگری

آن چنان بی رحمتی نامهربانی کافری

هم توانستی گرم شاکر ترک زین داشتی

تا نبودی چون منش باری شکایت گستری