نزولت نزد من بود ای پیت از پی مبارک تر

ولیکن چون کنم لنگی همی پویم به رهواری

ترا لطف تو داعی بود اگرنه کس روا دارد

که رخت کبریا هرگز به چونان کلبه ای آری

نزول مصطفی نزدیک بو ایوب انصاری

همین می کن که جاویدان مدد باد از توفیقت

که هرگز کس پشیمانی ندیدست از نکوکاری