بی او نباشد دور اگر گریان شوم

مطرب، تو نیز آخر بساز آن چنگ را

با فقیه از عقل می گوید سخن

عقلی نبودست این فقیه دنگ را

دوری بگریاند کلوخ و سنگ را

ای همرهان، پیش دهان تنگ او

یاد آورید این عاشق دلتنگ را