لاف نخستین «بلی» می زنم

با تو نشستیم به هر جا که هست

صورت خوب از چه به گیتی بسیست

چشم مرا مثل تو صورت نبست

روز نخستین که تو گویی:«الست»

زلف سیه را به ازان می شکن

ورنه بسی دل که بخواهد شکست