ای که ز من صبر طلب میکنی

وز کف موی تو نخواهیم رست

هر که کند گوش به گفتار تو

بس که به گفتار بخواهد نشست

خود چو منی را چه بر آید ز دست؟

پند، که بی باده صافی دهی

کی شنود عاشق دردی پرست؟