بر کن ز من، که آتش غم در کو گرفت

بیرون رو، ای خیال پراکنده، از دلم

از دیگری مگوی، که این خانه او گرفت

ای پیرخرقه،یک نفس این دلق سینه پوش

جانا، تو بر شکست دل ما مگیر عیب

چون سنگ می زنی، نبود بر سبو گرفت

گویی که ناقه ختنی را گره گشود