اگر به دست من افتد ز طره تو شکنجی

که در کمند تو دیگر چو من شکار کم افتد

چو رشته شد تنم از هجر رشته زلفت

چه خوش بود سر این رشتها، اگر به هم افتد!

چنان شناس که: گنجی به دست بی درم افتد

چو اوحدی بوجود تو زنده شد به غم تو

وجود او چه تفاوت کند که در عدم افتد