نازنینا، صبح ما را همچو شام

پای ما را بسته این دام کرد

قامت من چون الف بود از نشاط

آن الف را دام زلفت لام کرد

فتنه آن لعل خون آشام کرد

توسن دل، گرچه تندی می نمود

عاقبت چشم تو او را رام کرد