چه پرسمت ز وفا، گویی: آن نمی دانم

مراد دشمن ما اختیار دانی کرد

تو این ستیزه و ناز و عتاب و شوخی را

اگر به ترک بگویی چه کار دانی کرد؟

ولی چو بوسه بخواهم کناردانی کرد

ستم که بر دل من کرده ای، عجب دارم

که گر به یاد تو آرم شمار دانی کرد